__TOC__ μόνος () mónos
przymiotnik (1.1) sam (jeden) (1.2) samotny (1.3) pojedynczy (1.4) jedyny, wyłączny
(1.1-4) P3: μόνος , μόνη , μόνο ; μόνοι , μόνες , μόνα
(1) często dla wzmocnienia stawia się po nim zaimek dzierżawczy: μόνος του, μόνη της, μόνοι μας itp.
(1.1) μονάχος (1.4) μοναδικός
μονάδα, μοναχός, μοναχή μοναχικός, μοναχός μόνο, μόνας, μονάχα, μοναχά μονο-, μονό-
μόνος ()
przymiotnik (1.1) jedyny
(1.1) μόνος , μόνη , μόνον