__TOC__ ozdoba ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś (1.2) coś lub ktoś, z czego można być dumnym (1.3) omastaSkarbonka, „Poradnik Językowy” nr 1/1905, s. 16.
(1.1-2)
(1.1) To złoto, srebro i ozdoby tej komnaty do kogo należą?J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie (1.2) Toteż zapraszają ją wszędzie, bo to niemała ozdoba salonu taka figuraM. Bałucki: Dom otwarty. (1.2) Żona uczciwa ozdoba mężowi • I napewniejsza podpora domowi; (…)Jan Kochanowski: Pieśni
(1.1) ozdoba choinkowa (1.2) być / stać się ozdobą
(1.1) dekoracja, stroik (1.2) chluba
ozdobnik , ozdabianie , ozdobienie , zdobienie , ozdabiacz ozdóbka ozdabiać , ozdobić , przyozdobić , zdobić ozdobny, zdobny, zdobniczy ozdobnie
aż kapie od ozdób/kapie od ozdób
źródłosłów nazwiska Ozdoba
(1.3) angielski: (1.1) decoration baskijski: (1.1) apaingarri białoruski: (1.1) аздоба duński: (1.1) pynt esperanto: (1.1) beligaĵo francuski: (1.1) décoration hiszpański: (1.1) adorno interlingua: (1.1) adornamento kazachski: (1.1) әшекей litewski: (1.1) papuošalas niemiecki: (1.1) Schmuck , Zierde portugalski: (1.1) adorno , ornamento rosyjski: (1.1) украшение rumuński: (1.1) podoabă tuvalu: (1.1) lākei ukraiński: (1.1) прикраса , оздоба włoski: (1.1) centrotavola (na środku stołu), decorazione
ozdoba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ozdoba
(1.1)