__TOC__ drab ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) łobuz, budzący strach mężczyzna (1.2) szeregowy piechoty w dawnym wojsku polskim (1.3) ktoś chodzący za datkami w ostatki
(1.1-3)
(1.1) drabisko
<
drab ()
przymiotnik (1.1) szary, bezbarwny, monotonny, płowy rzeczownik (2.1) brudas (2.2) prostytutka (2.3) bezbarwność, monotonia (2.4) ubranie robocze
(1.1) (2.1-4) drab; drabs
(2.4) drabcloth
drabness drably
(2.2) < (2.3)
drab ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zabójstwo
(1.1) et drab, drabet, drab, drabene
(1.1) Kort efter parrets bryllup blev gommen dræbt, men den gravide enke hævnede drabet, da hun ved højlys dag skød opdragsgiveren. → Krótko po ślubie pary pan młody został zabity, ale ciężarna wdowa pomściła zabójstwo i zastrzeliła zleceniodawcę w biały dzień.
(1.1) manddrab, mord
drabe, dræbe