benedyktyn ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) likier korzenno-ziołowy
(1.1) (2.1)
(1.1) Do benedyktynów wstąpił jesienią 1966 roku. (2.1) Czy reflektowałbyś na kieliszeczek benedyktyna?
(1.1) klasztor / opactwo benedyktynów (2.1) butelka / kieliszek benedyktyna
(1.1) mnich, zakonnik (2.1) likier
Benedykt , benedyktyńskość benedyktynka pobenedyktyński, benedyktyński benedyktyńsko
angielski: (1.1) benedictine baskijski: (1.1) beneditar, beneditano białoruski: (1.1) бенедыкцін bułgarski: (1.1) бенедиктинец ; (2.1) бенедиктин chorwacki: (1.1) benediktinac czeski: (1.1) benediktin , benediktýn esperanto: (1.1) benediktano hiszpański: (1.1) benedictino interlingua: (1.1) benedictino; (2.1) benedictino niemiecki: (1.1) Benediktiner rosyjski: (1.1) бенедиктин słowacki: (1.1) benediktín