jadać ()

,

czasownik przechodni niedokonany (1.1) jeść coś regularnie albo wiele razy np. w tym samym miejscu, to samo lub o tej samej porze

(1.1)

(1.1) Dawniej w Wielkim Poście jadano żur ze śledziem.

(1.1) jadać regularnie / nieregularnie • jadać raz / dwa razy / trzy razy dziennie • jadać w domu / restauracji / stołówce • jadać na mieście • jadać (zwykle) na śniadanie / obiad / podwieczorek / kolację • nie jadać mięsa / pieczywa / słodyczy / warzyw / wieprzowiny / …

(1.1) głodować

jadanie , jadalny , jadalność , jadalnia , jadło , jadaczka , jedzenie , zjadanie , zjedzenie , podjadanie , podjedzenie , wyjadanie , wyjedzenie , podjadek , jedzonko zajadać, jeść, objadać , objeść , podjadać , podjeść , wyjadać , wyjeść , zjadać , zjeść jadalny, jedzeniowy

przysłowia: bić się dobrze w wielkiej kupie, a jadać w małejElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 98. • jada bób, a udaje, że je migdały • kto chleb jada, ten mocnyElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 97. • kto chudo jada, tłusty worek miewaElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 101. • kto jada obwarzanki i śledzie, ten fortunę powiedzie • kto nożykiem jada, to mu z niego spada • kto pod noc mało jada, ten długo żyjeElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 102. • kto przychodzi po obiedzie, jada malowane śledzieElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 100.

od

„jadać” to czasownik wielokrotny; jeść

(1.1) rosyjski: (1.1) едать