kontrabanda () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa; (1.2) przedmioty przemycane przez granicę
(1.1-2)
(1.1) kontrabanda wojenna • kontrabanda broni / narkotyków / papierosów / alkoholu / złota /… • uprawiać kontrabandę • zajmować się kontrabandą • przeciwdziałać kontrabandzie • wykrywać / ścigać kontrabandę • kara za kontrabandę (1.2) konfiskata kontrabandy • samochód z kontrabandą
(1.1) przemycanie, przemytnictwo, przemyt, szmugiel, szmuglerka, szmuglowanie (1.2) przemyt, szmugiel
kontrabandzista , kontrabandzistka kontrabandowy
od lub
angielski: (1.1) smuggling, contraband arabski: (1.1) تهريب białoruski: (1.1) кантрабанда ; (1.2) кантрабанда bułgarski: (1.1) контрабанда (kontrabanda) czeski: (1.1) kontraband duński: (1.1) kontrabande francuski: (1.1) contrebande hiszpański: (1.1) contrabando interlingua: (1.1) contrabando jidysz: (1.1) שמוגל (szmugl) koreański: (1.1) 밀수품 litewski: (1.1) kontrabanda łotewski: (1.1) kontrabanda niemiecki: (1.1) Konterbande nowogrecki: (1.1) λαθρεμπόριο , λαθραία portugalski: (1.1) contrabando rosyjski: (1.1) контрабанда rumuński: (1.1) contrabandă słowacki: (1.1) kontraband słoweński: (1.1) kontrabanda szwedzki: (1.1) kontraband turecki: (1.1) kaçak ukraiński: (1.1) контрабанда (kontrabanda) włoski: (1.1) contrabbando
kontrabanda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przemyt (1.2) kontrabanda
kontrabanda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przemyt (1.2) kontrabanda
kontrabanda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kontrabanda