bardo ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) w tkactwie: część krosna, która prowadzi osnowę (1.2) w buddyzmie tybetańskim: każdy przejściowy stan egzystencji, np. życie, medytacja, sen, śmierć; (1.3) w buddyzmie tybetańskim: praktyka mająca dawać rozpoznanie natury zjawisk w okresie między śmiercią a ponownymi narodzinami; (1.4) wzgórze
(1.2-3) „stan pośredni” (1.4) , brdo → „góra, wzgórze”, брдо
bardo ()
rzeczownik (1.1) bard
bardo ()
rzeczownik (1.1) bard (1.2) bard (poeta, wieszcz)
(1.1-2)
(1.1-2) poeto
barda
bardo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bard (1.2) głosiciel, piewca, wieszcz (1.3) błoto, szlam (1.4) ogrodzenie trzcinowe, żywopłot z głogu (1.5) nora królicza
(2.1)
(1) bardos
(1.1-2) juglar, rápsoda, trovador, vate (1.3) barro, fango (1.4) cerca, vallado (1.5) vivar
(1.1-2) (1.3-5)