ostrze ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu (1.2) krytyczna i uszczypliwa część wypowiedzi
(1.1-2)
(1.1) Ostrze tej siekiery już się stępiło.
(1.1) ostrze +
(1.1) brzeszczot, klinga, głownia
ostrzałka , ostrzenie , ostrość , ostrzyciel , ostrzytko ostrzyć , naostrzyć ostry, ostrzowy ostrze podejrzeń • ostrze satyry • ostrze urazy • stawiać sprawę na ostrzu noża
angielski: (1.1) edge, blade arabski: (1.1) شفرة , نصل baskijski: (1.1) aho, sorbatz czeski: (1.1) ostří , čepel duński: (1.1) æg esperanto: (1.1) klingo fiński: (1.1) terä francuski: (1.1) taillant hiszpański: (1.1) filo , hoja , cuchilla , punta islandzki: (1.1) egg kataloński: (1.1) fulla łaciński: (1.1) lamina łotewski: (1.1) asmens niemiecki: (1.1) Schneide , Klinge nowogrecki: (1.1) κόχη , λάμα , λεπίδα perski: (1.1) تیغ, لبه rosyjski: (1.1) лезвие , остриё szwedzki: (1.1) egg , skär , blad ukraiński: (1.1) ле́зо , ві́стря ; (1.2) ві́стря węgierski: (1.1) penge wilamowski: (1.1) šnȧjd , śnaeid