potoczny () ,
przymiotnik jakościowy (1.1) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie; (1.2) zwykły, codzienny, pospolity, powszechny, popularny
(1.1-2)
(1.1) Jej język jest wykwintny, zdania mają zapach minionej epoki, przesiane wyrazami już dziś zapomnianymi w potocznym języku.
(1.1) wyrażenie / słowo potoczne • język potoczny • styl potoczny (1.2) potoczna wiedza / opinia • potoczne rozumienie / nazewnictwo
(1) pot. (1.1) kolokwialny, nieliteracki, nieoficjalny, nieformalny, swobodny (1.2) obiegowy
(1.1) literacki, formalny, oficjalny (1.2) nadzwyczajny, niecodzienny, fachowy, naukowy, profesjonalny
potocyzm , potoczność, potocyzacja, upotocznianie, upotocznienie upotoczniać , upotocznić potocznie
(1.1) Termin „potoczny” może odnosić się zarówno do nieformalnych środków języka ogólnego, standardowego (węższe ujęcie), jak i do obiegowych form nienormatywnych, nieakceptowanych przez wyższe warstwy społeczeństwa ().
angielski: (1.1) quotidian, colloquial; (1.2) common, ordinary, quotidian arabski: (1.1) غيرفصيح, عامي białoruski: (1.1) гутарковы, размоўны bułgarski: (1.1) разговорен czeski: (1.1) hovorový; (1.2) běžný francuski: (1.1) familier, usuel, vulgaire, parlé hiszpański: (1.1) familiar, coloquial niemiecki: (1.1) umgangssprachlich rosyjski: (1.1) разговорный słowacki: (1.1) hovorový słoweński: (1.1) pogovorni ukraiński: (1.1) розмовний węgierski: (1.1) köznyelvi włoski: (1.1) familiare, colloquiale, comune; (1.2) comune