idiom () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni; (1.2) mowa, narzecze (1.3) zespół cech charakterystycznych dla danej dziedziny sztuki, okresu artystycznego lub artysty;
(1.1-3)
(1.1) Idiomów nie tłumaczy się dosłownie.
(1.1) idiomat, idiomatyzm
idiomatyka , idiomat , idiomatyzm , idiomatyzacja idiomatyczny, idiomowy idiomatycznie
angielski: (1.1) idiom; (1.2) idiom białoruski: (1.1) ідыёма bułgarski: (1.1) идиом chorwacki: (1.1) idiom ; (1.2) idiom ; (1.3) idiom czeski: (1.1) idiom farerski: (1.1) tiltak hiszpański: (1.1) locución idiomática , idiotismo indonezyjski: (1.1) idiom; (1.2) idiom nowogrecki: (1.1) ιδιωτισμός rosyjski: (1.1) идиома ; (1.2) идиом szwedzki: (1.1) idiom ukraiński: (1.1) ідіома , ідіом węgierski: (1.1) idióma
idiom ()
rzeczownik (1.1) styl, sposób wyrażania się (1.2) mowa, narzecze (1.3) idiom, idiomatyzm, idiomat (1.4) idiom
idiomaticize idiomatic, idiomatical
idiom ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) styl, sposób wyrażania się (1.2) mowa, narzecze (1.3) idiom, idiomatyzm, idiomat (1.4) idiom
(1.2) Termin używany w przypadkach, gdy wybór precyzyjniejszej jednostki klasyfikacyjnej (język lub dialekt) byłby kwestią sporną.
idiom ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) idiom
(1.1)
idiomatický
idiom ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) idiom, wyrażenie idiomatyczne
(1.1) ett idiom, idiomet, idiom, idiomen
idiomatisk