__TOC__ zagon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) długi, wąski pas ornego pola, ograniczony równoległymi bruzdami, składający się z kilku lub kilkunastu skib; (1.2) powierzchnia ziemi uprawnej trudna do sprecyzowania (1.3) siły i sposób walki kawalerii, która wykonuje wypad w głąb terytorium przeciwnika;
(1.1)
(1.1) Na tym zagonie pod lasem posadziliśmy w tym roku brukselkę.
(1.1) zagon +
(1.1) zagon ziemniaków / buraków / kapusty / … (1.3) zagon pancerny / kawaleryjski
(1.1) pole (1.2) pole (1.3) wojsko
(1.1) skiba
zagończyk zagonowy
angielski: (1.1) patch czeski: (1.1) záhon ; (1.3) nájezd dolnołużycki: (1.1) zagon francuski: (1.?) ados kaszubski: (1.1) gón , zôgón wilamowski: (1.1) byt włoski: (1.1) porca
zagon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zagon