szkaplerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit (1.2) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie (1.3) medalik z wizerunkiem Matki Boskiej
(1.1-3)
(1.1) (…) zastaję jednego z ojców franciszkanów, który mi daje swój szkaplerz do pocałowaniaJ. Potocki, Rękopis znaleziony w Saragossie. (1.2) Widocznie kaduk mnie opętał i nosił. Ale z duszą chrześcijańską nie tak to łatwo; odpiąłem ja kurtkę, sięgam pod koszulę, a szkaplerz na wierzch wykładam i z dobrą miną znowu ku drodze zawracamA. Dygasiński, Wilk. (1.2) Oto mam na sobie szkaplerz, w którym zaszyte są relikwie świętego Wojciecha (…)H. Rzewuski, Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego.
(1.3) medalik
(1.2) dewocjonalia (1.3) dewocjonalia
szkaplerzność szkaplerzyk szkaplerzny, szkaplerzowy
(1.1-3) zobacz też: Indeks:Polski - Indeks terminów religijnych
angielski: (1.1) scapular; (1.2) scapular; (1.3) scapular czeski: (1.1) škapulíř ; (1.2) škapulíř duński: (1.1) scapular francuski: (1.1) scapulaire ; (1.2) scapulaire hiszpański: (1.1) escapulario ; (1.2) escapulario kaszubski: (1.1) szkaplérz ; (1.2) szkaplérz ; (1.3) szkaplérz łaciński: (1.1) scapulare ; (1.2) scapulare ; (1.3) scapulare niemiecki: (1.1) Skapulier rosyjski: (1.1) скапулярий ; (1.2) скапулярий słowacki: (1.1) škapuliar ; (1.2) škapuliar