νύχι ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) paznokieć (1.2) kopyto, racica (1.3) pazur, szpon
(1.1-3) N44,
(1.2) οπλή
νυχιάζω, νυχιάζομαι, νυχοπατώ νυχάτος νυχιά , νυχοκόπτης , νυχοπόδαρα νυχάκι νυχάρα
απ' την κορφή ως τα νύχια → od stóp do głów με νύχια και με δόντια → z całych sił; wszelkimi sposobami περπατάω στα νύχια → chodzić na paluszkach πέφτω στα νύχια κάποιου → wpaść w czyjeś szpony τα νύχια μου έχουν πένθος → mieć żałobę za paznokciami
od