Bruch ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) złamanie, roztrzaskanie (1.2) złamanie, zerwanie (np. umowy, kontraktu) (1.3) zerwanie kontaktów (1.4) złamanie (1.5) przepuklina (1.6) ułamek (1.7) uskok (1.8) włamanie rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (2.1) bagnoKSNG, Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, 2010, dostęp 10.01.2022
(1.1-8)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim (2.1)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim (2.1)
(1.1) Bruchbude (1.6) einen Bruch kürzen / erweitern
(1.4) Fraktur, Knochenbruch (1.5) Hernie, Eingeweidebruch (1.7) Verwerfung, Sprung (1.8) Einbruch (2.1) Sumpf, Moor
(1.6) Bruchrechnung
(1.6) gemeiner Bruch • Dezimalbruch • echter Bruch / unechter Bruch • Kehrbruch • Stammbruch
Brechen , Brecher brechen bruchig, brüchig
(1.1-8) << (2.1) << ( teren podmokły, strumień)