noble ()

przymiotnik (1.1) szlachetny (1.2) arystokratyczny rzeczownik policzalny (2.1) arystokrata, arystokratka rzeczownik (3.1) złota angielska moneta z XIV i XV wieku

(1.1) He was a noble warrior. → Był szlachetnym wojownikiem. (2.1) This house was occupied by nobles in the 16th century. → Ten dom był zamieszkiwany przez arystokratów w XVI wieku.

(1.1) ignoble

ennoble nobleness, nobility, noblesse nobly ignoble

noble ()

przymiotnik (1.1) szlachecki (1.2) szlachetny rzeczownik (2.1) szlachcic

(1.2) gas noble → gaz szlachetny

nobletasun, noblezia

noble ()

przysłówek (1.1) szlachetnie

(1.1) Ĉu esti aŭ ne esti,—tiel staras Nun la demando: ĉu pli noble estas Elporti ĉiujn batojn, ĉiujn sagojn De la kolera sorto, aŭ sin armi Kontraŭ la tuta maro da mizeroj Kaj per la kontraŭstaro ilin fini?Monolog Hamleta (początek) → Być albo nie być, oto jest pytanie. Jestli w istocie szlachetniejszą rzeczą Znosić pociski zawistnego losu Czy też, stawiwszy czoło morzu nędzy, Przez opór wybrnąć z niego?

nobla

noble ()

przymiotnik (1.1) szlachetny, prawy (1.2) wzniosły, imponujący, majestatyczny (1.3) szlachecki noble; nobles

noblement nobiliaire noblesse

noble ()

przymiotnik (1.1) szlachetny, wielkoduszny, wspaniałomyślny (1.2) wspaniały, znakomity, majestatyczny (1.3) szlachecki, szlacheckiego rodu (1.4) szlachetny (1.5) (o zwierzętach i osobach) wierny, oddany, lojalny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) szlachcic rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) szlachcianka noble /; nobles /

(1.1) honrado, generoso, sincero (1.2) ilustre

ennoblecer nobiliario, noblote nobleza, nobles noblemente

noble ()

przymiotnik (1.1) szlachetny rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) arystokrata

(1.1) noble ; noble (2.1) noble; nobles

(1.1) nobiliari

noble ()

przymiotnik (1.1) szlachetny