tchórz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek bojaźliwy, strachliwy rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) niewielki europejski ssak drapieżny;
(1.1) (2.1)
(1.1) Będziesz się ukrywał, jak tchórz!? (2.1) Można tu spotkać makaki, zagrożone wyginięciem lamparty, prowadzące nocne życie żenety oraz tchórze.
(1.1) być tchórzem • uchodzić za tchórza • zachowywać się jak tchórz
(1.1) bojaźliwiec, strachajło, cykor, panikarz, trusia, asekurant, ostrożniak, kapitulant, trzęsidupa, zajęcze serce, człowiek małego ducha;
(1.1) bohater
(2.1) łasica
tchórzostwo , tchórzliwość , tchórzenie , stchórzenie tchórzyć , stchórzyć tchórzliwy, tchórzy tchórzliwie
tchórzem podszyty • tchórz go obleciał • brać za tchórza • mieć tchórza • śmierdzieć tchórzem
(1.1) obserwacja zachowania zwierzęcia stała się podstawą do wyłonienia się znaczenia „człowiek bojaźliwy” (2.1) → to, co wydaje nieprzyjemną woń > zwierzę wydalające ciecz o nieprzyjemnym zapachu, tchórz Mustela putorius
(2.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) coward, chicken, poltroon; (2.1) polecat arabski: (1.1) جبان baskijski: (1.1) koldar, kakati; (2.1) ipurtats białoruski: (1.1) баязлівец ; (2.1) тхор duński: (1.1) kujon ; (2.1) ilder esperanto: (1.1) timulo; (2.1) putoro estoński: (1.1) jänes; (2.1) tuhkur francuski: (1.1) couard hiszpański: (1.1) cobarde ; (2.1) turón , mofeta jidysz: (1.1) פּחדן (pachdn), טכויר (tchojr); (2.1) טכויר (tchojr) kaszubski: (1.1) bòjón kataloński: (1.1) covard kazachski: (1.1) қорқақ; (2.1) күзен kornijski: (2.1) yewgenn litewski: (2.1) šeškas łotewski: (2.1) sesks niemiecki: (1.1) Feigling; (2.1) Iltis nowogrecki: (1.1) δειλός ; (2.1) βρωμοκούναβο ormiański: (1.1) վախկոտ rosyjski: (1.1) трус ; (2.1) хорёк słowacki: (2.1) tchor staroegipski: (1.1) (ḥm) szwedzki: (1.1) fegis ; (2.1) iller ukraiński: (1.1) боягуз , тхір ; (2.1) тхір węgierski: (1.1) gyáva wilamowski: (1.1) tfuəš ; (2.1) štȧŋkjer włoski: (2.1) puzzola