skära ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sierp czasownik przechodni (2.1) ciąć, krajać (ostrym narzędziem) (2.2) przecinać coś ( linię), krzyżować się z czymś (2.3) oczyszczać ( przez polerowanie, pranie, przetapianie); oczyszczać duchowo, rytualnie czasownik nieprzechodni (3.1) przecinać (poruszając się zakreślać tor w przestrzeni) (3.2) razić, drażnić (powodować nieprzyjemne wrażenia zmysłowe) (3.3) obcinać, redukować ( koszty) czasownik zwrotny skära sig (4.1) skaleczyć się (4.2) ścinać się ( o sosie) (4.3) kolidować, nie harmonizować, gryźć się ( o kolorach)
(1.1) en skära, skäran; skäror, skärorna (2.1-2, 3.1-3, 4.1-3) att skära, skär, skar, skurit, skär!; pres. part. skärande, perf. part. skuren (2.3) att skära, skär, skärde, skärt, skär!; pres. part. skärande, perf. part. skärd
(2.1) Skär tomaterna i bitar. → Pokrój pomidory na kawałki.
(2.1) skära något av något → odcinać coś od czegoś (2.1) skära något med något → krajać coś czymś
(2.1) skära något i bitar/skivor → krajać coś na kawałki/plasterki (2.2) gatorna skär varandra → ulice przecinają się (3.1) blixten skar genom himlen → błyskawica przecięła niebo (3.2) det skär i öronen → to razi słuch (3.3) skära i kostnaderna → redukować koszty
(2.1) tälja, rista, karva, snida (2.2) korsa (3.2) minska, sänka
skär, skärande, skärning skuren, skärd, skärande, skär beskära
złożenie rzecz. skärbräda / skärbräde, skärsår, månskära złożenie czas. avskära, beskära, omskära czas. frazowy skära av, skära bort, skära för, skära ihop, skära ner/skära ned, skära till, skära upp, skära ut fraza czas. skära alla över en kam • skära guld med täljkniv • skära i hjärtat • skära tänder
Znaczenie skära → oczyszczać pochodzi od skär → czysty, pozostałe zaś od skär → ostrze.
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim