zapuścić korzenie ()
, ,
fraza czasownikowa (1.1) zżyć się ze środowiskiem; przyzwyczaić się do jakiegoś miejsca
(1.1) , korzeń ()
(1.1) Potem jeździło z nami po całej Polsce, gdy szukali miejsca, w którym mogliby osiąść, zapuścić korzenie.
(1.1) zobacz też: Indeks związków frazeologicznych w języku polskim
angielski: (1.1) put down roots białoruski: (1.1) пусціць карэнне, пусціць карані duński: (1.1) slå rod hiszpański: (1.1) echar raíces nowogrecki: (1.1) ριζώνω, ριζοβολώ, ρίχνω ρίζες