kompozycja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ogół składników wraz ze sposobem, w jaki tworzą całość (1.2) budowa utworu, zwłaszcza plastycznego, literackiego, muzycznego (1.3) utwór (1.4) nauka o kompozycji (1.2) (1.5) budowanie wyrażeń złożonych (1.6) agregacja obiektów, które nie mogą istnieć bez obiektu głównego; (1.7) wygląd programu komputerowego itp.; (1.8) zapłata dla uniknięcia zemsty
(1.1-8)
(1.3) Ojciec i córka grali jakąś piękną, długą i trudną kompozycję (…)E. Orzeszkowa: Nad Niemnem (1.4) Powiadasz pan, żeś uczył akompaniamentu i kompozycji?Denis Diderot: Kuzynek mistrza Rameau
(1.7) motyw, skórka, karnacja
apozycja , kompozytor , kompozytorka , komponowanie , skomponowanie komponować kompozycyjny, kompozytorski
angielski: (1.1) composition; (1.2) composition; (1.6) composition; (1.7) theme białoruski: (1.2) кампазіцыя ; (1.3) кампазіцыя duński: (1.2) komposition hiszpański: composición interlingua: composition kataloński: (1.1) composició niemiecki: (1.1) Komposition , Gestaltung , kwiatowa: Gesteck ukraiński: (1.1) композиція ; (1.2) композиція włoski: composizione