wreck ()
,
rzeczownik (1.1) wrak czasownik (2.1) uszkodzić (coś w taki sposób, aby nie można było tego naprawić) (2.2) ruinować, zniszczyć (2.3) zniszczyć statek uderzając nim w coś
(1) wreck; wrecks (2) wreck, wrecked, wrecked, wrecks, wrecking
(1.1) The fun part of our Diving School is diving wrecks. → Ciekawą częścią naszych zajęć z nurkowania jest oglądanie wraków. (2.1) He wrecked his new car. → Zniszczył swój nowy samochód. (2.1) Many houses were wrecked by the flood. → Wiele domów zostało zniszczonych przez powódź. (2.2) Bad weather wrecked my sailing plans. → Zła pogoda zrujnowała moje plany żeglowania. (2.3) The ship was wrecked off the coast of Poland. → Statek rozbił się u wybrzeży Polski.
(2.2) ruin
wrecker, wreckage, wrecking wrecked