sójka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) średni ptak z rodzaju ; (1.2) uderzenie kogoś ręką
(1.1-2)
(1.1) Głosy ich odróżniałam stokroć lepiej, niż nuty na klawicymbale, a nieraz sama, przyczaiwszy się w krzaku leszczyny, nawoływałam sójki, makolągwy, pliszki, wilgi tak doskonale, że głupie leciały na mój głos gromadnie; usiadłszy na gałązce przy mojej głowie, kręciły się szczebiocąc, oglądając się na wszystkie strony.J. Sawicka: Miłość babuni (1.2) Felek dał sójkę w bok, ja mu też, i, odwróciwszy się od siebie, spaliśmy wybornie do samego rana.M. Konopnicka, Nasza szkapa, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1916, s. 7.
(1.2) dostać sójkę
(1.1) baba; (1.2) cios
(1.1) ptak
Sójka , sójkowiec sójeczka sójczy wybierać się jak sójka za morze
, od: → ptak sójka, < → lśnić, błyszczeć, jaśnieć , , sch. sojka Nazwa od lśniącego upierzenia ptaka.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) jay baskijski: (1.1) eskinoso bułgarski: (1.1) сойка czeski: (1.1) sojka duński: (1.1) skovskade esperanto: (1.1) garolo estoński: (1.1) pasknäär fiński: (1.1) närhi francuski: (1.1) geai des chênes hiszpański: (1.1) arrendajo niemiecki: (1.1) Eichelhäher norweski (bokmål): (1.1) nøtteskrike nowogrecki: (1.1) κίσσα nowopruski: (1.1) bukkawarni rosyjski: (1.1) со́йка staropruski: (1.1) bucawarne szwedzki: (1.1) nötskrika , skrika ukraiński: (1.1) сойка wilamowski: (1.1) suøjka włoski: (1.1) ghiandaia