__TOC__ Pentateuch ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę
(1.1)
(1.1) Pięcioksiąg, Tora
(1.1) < → pięć + księga (zwój)Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 12.
angielski: (1.1) Pentateuch fiński: (1.1) pentateukki hiszpański: (1.1) Pentateuco nowogrecki: (1.1) Πεντάτευχος starogrecki: (1.1) Πεντάτευχος
Pentateuch ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Pięcioksiąg
(1.1)
(1.1) < → pięć + księga (zwój)