ostoja () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ten lub to, co nie zawodzi, stanowi podporę, oparcie dla kogoś lub czegoś (1.2) coś, co zapewnia trwanie temu, co jest w jakiś sposób zagrożone (1.3) osoba lub rzecz, która zapewnia komuś poczucie bezpieczeństwa (1.4) obszar, w którym przebywa zwierzyna, znajdująca w nim dogodne warunki do przetrwania
(1.1)
(1.1) W obliczu corocznej zmiany urzędników rzymskiej magistratury senat, którego członkowie wybierani byli dożywotnio, stanowił ostoję politycznej ciągłości.
(1.1) fundament, podpora
angielski: (1.1) prop rosyjski: (1.1) опора ; (1.2) оплот włoski: (1.1) rifugio