lubczyk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;
(1)
(1.1) (…) gdybym lubczyk miała, tobym mu go dała w miodzie (…)J. I. Kraszewski: Stara baśń
(1.1) lubieszczek
(1.1) przyprawa
< < , wyraz ten nie ma związku z czasownikiem lubićStanisław Dobrzycki, Zdobycze językoznawstwa polskiego (ciąg dalszy), „Poradnik Językowy” nr 6–7/1904, s. 107.
angielski: (1.1) lovage francuski: (1.1) livèche hiszpański: (1.1) apio de monte niemiecki: (1.1) Liebstöckel , rosyjski: (1.1) любисток szwedzki: (1.1) libbsticka , libsticka