śpioch () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek lubiący dużo, długo spać rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) grudka wydzielin z oka, zbierająca się w jego rogu podczas snu (2.2) śpiochy
(1.1)
(1.1) Z niego jest prawdziwy śpioch. (2.1) Masz śpiocha w prawym oku.
(2.1) ropa
śpiący , śpioszek spać śpiący śpiący
(1.1) Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126.
angielski: (1.1) late riser, sleepyhead, lie-abed arabski: (1.1) نومة baskijski: (1.1) loti; (2.1) makar, bekar białoruski: (1.1) соня , лежабок , лежань bułgarski: (1.1) сънливец , сънльо , дремла , дремльо czeski: (1.1) spáč , ospalec duński: (1.1) syvsover , sovetryne francuski: (1.1) grand dormeur , gros dormeur hiszpański: (1.1) dormilón ; (2.1) legaña japoński: (1.1) 朝寝坊 (あさねぼう, asanebō) kaszubski: (1.1) spioch kazachski: (1.1) ұйқышыл niemiecki: (1.1) Langschläfer , Schlafmütze portugalski: (1.1) dorminhoco rosyjski: (1.1) соня /, дрыхун słowacki: (1.1) spáč , spachtoš szwedzki: (1.1) sömntuta turecki: (1.1) uykucu włoski: (1.1) dormiglione ; (2.1) cispa