__TOC__ anemometria ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pomiar kierunku i prędkości wiatru
(1.1)
(1.1) wiatromiernictwo
anemometr
< → wiatr + ( < (metron) → miara) W literaturze naukowej termin ten pojawia się w wersji łacińskiej anemometria i francuskiej anémométrie odpowiednio pod koniec XVIIJuan Caramuel y Lobkowitz, Mathesis biceps, vetus et nova, s. 721, Campagna - Lyons, 1670. i w XVIII wieku, kiedy to jest notowany przez francuskie słownikiDictionnaire universel françois et latin: vulgairement appelé Dictionnaire de Trévoux, t.1, s. 625, Paryż, 1752Lavoisien, Jean-Fr.. Dictionnaire portatif de médecine, d'anatomie, de chirurgie, de pharmacie, de chymie, d'histoire naturelle, de botanique et de physique,…, t. 2, s. 247, Paryż 1771. W formie anemometryja pojawia się w słowniku Łukaszewskiego z 1847 rokuŁukaszewski, Ksawery F. A. E., Słownik podręczny wyrazów obcych i rzadkich w języku polskim używanych, s. 11, Królewiec, 1847.
angielski: (1.1) anemometry czeski: (1.1) anemometrie francuski: (1.1) anémométrie hiszpański: (1.1) anemometría interlingua: (1.1) anemometria łaciński: (1.1) anemometria niderlandzki: (1.1) anemometrie niemiecki: (1.1) Windmessung , Anemometrie nowogrecki: (1.1) ανεμομετρία portugalski: (1.1) anemometria rumuński: (1.1) anemometrie włoski: (1.1) anemometria
anemometria ()
rzeczownik (1.1) anemometria, mierzenie wiatru