pieczeń ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) (1.2) interes
(1.1)
(1.1) Na weselu podano pieczeń z dzika.
(1.1) pieczeń z + • pieczeń +
(1.1) pieczeń z zająca / z kaczki / z gęsi / z indyka / z dzika / z dziczyzny / z sarny / z kozy / z koźlęcia / z prosiaka • pieczeń barania / wieprzowa / wołowa / cielęca / jagnięca • przygotować / sprawić / przyrządzić / upiec / podać / serwować / zaserwować pieczeń • pieczeń rzymska / huzarska • pieczeń z rusztu / z rożna / z piekarnika / z mikrofalówki / z ogniska • pieczeń na zimno • pieczeń tłusta / chuda / niedopieczona / spalona / krucha / krwista
(1.1) pieczyste, i pieczenia
pieczyste , piec , pieczywo , pieczeniarz , zapiekanka , piekarnik , piekarnia piec, upiec, zapiekać, zapiec, wypiec, spiec się, dopiec pieczony, wypieczony, pieczeniowy, piekarski
upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu • trzymaj rożen a ja pieczeń • upiec własną pieczeń przy czyimś ogniu • upiec własną pieczeń przy cudzym ogniu od XV w.; *pečenь (to, co upieczone; pieczone mięso) ← *pekti (piec)
(1.2) angielski: (1.1) roast baskijski: (1.1) erreki dolnołużycki: (1.1) pjaceń fiński: (1.1) paisti francuski: (1.1) rôti górnołużycki: (1.1) pječeń hiszpański: (1.1) asado jidysz: (1.1) געבראָטנס niemiecki: (1.1) Braten nowogrecki: (1.1) ψητό rosyjski: (1.1) жаркое słowacki: (1.1) pečienka szwedzki: (1.1) stek ukraiński: (1.1) печеня węgierski: (1.1) sült, pecsenye wilamowski: (1.1) brȫta , bröta włoski: (1.1) arrosto