beknąć () , , ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( bekać) (1.1) czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (2.1) ponieść karę (2.2) więzienna ponieść karęMaciej Szaszkiewicz, Słownik gwary więziennej, w: Tajemnica grypserki. Cz. II, Kraków 1997, s. 186.
(1.1, 2.1-2)
(2.1) – A jakby życzliwa nie była, to się jej drugie oczko wyjmie – ciągnął z uśmiechem – i potem dobrze przechędoży. Za gwałt można beknąć, ale ślepa sprawców nie wskaże.Artur Baniewicz, Smoczy pazur, 2003
bek , beknięcie , bekanie bekać
(1.1) rosyjski: (2.1) ответить; (2.2) ответить