costola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żebro (1.2) grzbiet (książki, noża itp.) (1.3) nerw, żyłka (liścia) (1.4) żebro
(1.1-4) costola; costole
(1.1) È così magro che gli si contano le costole. → Jest tak chudy, że można mu policzyć żebra.
(1.1) costa (1.2) dorso (1.3) nervatura (1.4) costolone
costa , costato , costiera , costolato , costolatura , costoletta , costolone , costone costeggiare costale, costiero, costolato
avere qualcuno alle costole → mieć kogoś na karku spianare le costole a qualcuno → porachować komuś kości stare / mettersi alle costole di qualcuno → nie opuszczać kogoś na krok nascere / discendere / venire dalla costola di Adamo → pochodzić z dawnej szlachty
<
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Części ciała