zapłakany ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) o człowieku: ze śladami płaczu na twarzy (1.2) noszący ślady płaczu
(1.1-2)
(1.1) (…) ojciec do swej Basi mówi zapłakany (…)Józef Wybicki, Mazurek Dąbrowskiego. (1.1) Obudziła się zapłakana i zmęczona śmiertelnieWładysław Reymont, Komediantka (1.2) A potem umywszy zapłakane oczy wróciła do swoich uczennic i odrabiała z nimi lekcje, usiłując śmiać się, ażeby niewczesnym smutkiem nie zatruć ich dziecięcej wesołości…Bolesław Prus, Emancypantki. (1.2) Dziewczyna przysiadła na ławeczce i ukrywszy rozczerwienioną, zapłakaną twarz w rękach, na próżno starała się powstrzymać spazmatyczne łkanieWładysław Reymont, Suka..
(1.2) zapłakana twarz • zapłakane oczy
(1.1) rozszlochany, rozmazany; (1.2) załzawiony
(1.1-2) roześmiany
jak styczeń zachlapany, to lipiec zapłakany
angielski: (1.1) tearful rosyjski: (1.1) заплаканный