asygnata ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dokument kasowy potwierdzający operację gotówkową (1.2) zaświadczenie uprawniające do kupna na odmiennych, często preferencyjnych warunkach (1.3) pieniądz papierowy, wczesna postać banknotu; (1.4) papier wartościowy, często oprocentowany, wydawany w zamian za świadczenia materialne dla państwa, z obligiem spłaty gotówkowej; rodzaj obligacjiMarian Kowalski, Vademecum kolekcjonera monet i banknotów, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 1988, s. 90.
(1.1-3)
(1.1) Podał Dowmuntowi żółty arkusik papieru. Była to asygnata do kasy fabrycznej podpisana przez Bielawskiego, a polecająca wypłacić panu Marianowi Zacharewiczowi pięć tysięcy złotych za „prace specjalne“Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Ostatnia brygada, rozdz. VI.. (1.2) Tam po rozmowie w biurze jakiegoś ważnego urzędnika dano mi asygnatę na włóczkę, po którą udałem się do spółdzielni za KrakowemIgłą malowane – Galeria ginących zawodów, czyli jak drzewiej bywało. (1.2) Ludzie wiedzą, że górnicy w grudniu dostali i wypłatę, i barbórkę, a w styczniu dostaną asygnaty na węgiel i 14-stki. (z Internetu) (1.3) Pugilares niedbale rzucony roztworzył się szerzej, na marmurową płytę wypadło zeń kilka asygnat różnej wartościEliza Orzeszkowa, Marta, rozdz. IX..
(1.1) asygnata wpłaty/wypłaty (1.2) asygnata na węgiel/drewno
(1.1) pokwitowanie, dowód, kwit (1.2) przydział (1.3) asygnacja
asygnować asygnowanie
< < → wyznaczam, wydzielam
(1.3) angielski: (1.1) assignation; (1.3) assignat duński: (1.1) assignation francuski: (1.1) reçu ; (1.3) assignat niemiecki: (1.1) Beleg ; (1.3) Assignat rosyjski: (1.3) ассигнат ukraiński: (1.1) асигнація