obrzydliwy () , ,
przymiotnik (1.1) budzący odrazę
(1.1)
(1.1) Nie będę jeść tej obrzydliwej owsianki. (1.1) Twoje wczorajsze zachowanie było obrzydliwe.
(1.1) obrzydliwy smak / zapach • obrzydliwy postępek • obrzydliwe zachowanie
(1.1) wstrętny, odrażający, podły, obmierzły
obrzydliwie, brzydko obrzydlistwo , obrzydzenie , obrzydliwiec , obrzydliwość brzydki
Błędem jest użycie tego wyrazu w znaczeniu „ktoś brzydzący się czegoś bardziej niż przeciętny człowiek”Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000..
angielski: (1.1) disgusting, hideous arabski: (1.1) مقرف białoruski: (1.1) агідны czeski: (1.1) hnusný, odporný duński: (1.1) modbydelig, afskyelig, ulækker, ækel esperanto: (1.1) abomena, naŭza francuski: (1.1) dégoûtant, dégueulasse gudźarati: (1.1) અપ્રિય (apriya) hiszpański: (1.1) asqueroso, repugnante interlingua: (1.1) horride, nauseabunde, detestabile japoński: (1.1) 悪い, いや, 厭や, 憎い niderlandzki: (1.1) walgelijk niemiecki: (1.1) widerlich norweski (bokmål): (1.1) heslig nowogrecki: (1.1) αηδιαστικός, αηδής, σιχαμερός rosyjski: (1.1) отвратительный słowacki: (1.1) odporný szwedzki: (1.1) äcklig, vämjelig, vidrig, avskyvärd, motbjudande, vedervärdig, ohygglig, otäck wilamowski: (1.1) gīzdāviḱ włoski: (1.1) detestabile, schifoso, vomitevole