ausbleiben ()
czasownik mocny, rozdzielnie złożony, nieprzechodni (1.1) nie przychodzić, nie przyjść, nie nadchodzić, nie nadejść, nie pojawiać się, nie pojawić się (1.2) zostawać (poza domem), zostać (poza domem)
(1.1-2)Wiktionary.de, ausbleiben (Konjugation), dostęp 25.11.2022 ausbleiben (bleibt aus), blieb aus, ausgeblieben (sein)
(1.1) Der erwartete Sturm blieb aus. → Spodziewana burza nie nadeszła. (1.1) Viele Gäste sind ausgeblieben. → Wielu gości się nie pojawiło. (1.1) Es konnte nicht ausbleiben, dass er erkrankte. → To, że zachorował, było nieuniknione.