__TOC__ ambiance ()
lub , lub
rzeczownik (1.1) nastrój, atmosfera
ambient
ambiance ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nastrój, atmosfera
(2.1) 1. trybu oznajmującego od ambiancer (2.2) 3. trybu oznajmującego od ambiancer (2.3) 1. trybu łącznego od ambiancer (2.4) 3. trybu łącznego od ambiancer (2.5) 2. trybu rozkazującego od ambiancer
(1.1) Nous recherchons un restaurant avec une ambiance sympa et conviviale → Szukamy restauracji z miłą i przyjazną atmosferą.
ambiancer