__TOC__ gom ()
rzeczownik (1.1) guma (1.2) klej
gom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pan młody
(1.1) en gom, gommen, gomme, gommene
(1.1) Kort efter parrets bryllup blev gommen dræbt, men den gravide enke hævnede drabet, da hun ved højlys dag skød opdragsgiveren. → Krótko po ślubie pary pan młody został zabity, ale ciężarna wdowa pomściła zabójstwo i zastrzeliła zleceniodawcę w biały dzień.
(1.1) brudgom
gom ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) podniebienie
(1.1) en gom, gommen, gommar, gommarna
zobacz też: Części ciała w języku szwedzkim