__TOC__ kemi ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chemia
(1.1) en kemi, kemien;
(1.1) Læser Lene organisk eller uorganisk kemi? → Czy Lene studiuje chemię organiczną czy nieorganiczną? (1.1) Analytisk kemi er en disciplin inden for kemi, der fokuserer på at identificere og kvantificere sammensætningen af kemiske stoffer i prøver. → Chemia analityczna to dyscyplina chemii, która koncentruje się na identyfikacji i ilościowym oznaczaniu składu substancji chemicznych w próbkach.
(1.1) biokemi → biochemia • kemoterapi/kemobehandling → chemioterapia • organisk kemi → chemia organiczna • uorganisk kemi → chemia nieorganiczna
kemiker , kemikalie kemisk
kemi ()
(1.1) chemia
(1.1) ĥemi
kemio, kemiaĵo, kemiisto, kemiistino, elektrokemio kemia
kemi ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chemia en kemi, kemi(e)n;
(1.1) kemilärare • kemoterapi
kemist kemisk