opłatek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej; (1.2) rytuał dzielenia się opłatkiem (1.1) (1.3) przestępcze chlebMonika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.
(1.1)
(1.1) W naszej parafii dystrybucją opłatków zajmuje się organista. (1.2) W ostatnim dniu przed przerwą świąteczną szef zaprosił nas wszystkich na opłatek.
(1.1) dzielić się/łamać się opłatkiem
opłatkowy
(1.1) , oblataIgnacy Stein, O powstawaniu wyrazów, „Poradnik Językowy” nr 5/1907, s. 77.
(1.3) angielski: (1.1) Christmas wafer białoruski (taraszkiewica): (1.1) аплатка duński: (1.1) oblat hiszpański: (1.1) hostia ido: (1.1) obleo kaszubski: (1.1) òpłôtk litewski: (1.1) kalėdaitis łaciński: (1.1) oblata niemiecki: (1.1) Oblate norweski (bokmål): (1.1) oblat , juleoblat polski język migowy: rosyjski: (1.1) облатка słowacki: (1.1) oblátka szwedzki: (1.1) oblat ukraiński: (1.1) оплаток , облаток węgierski: (1.1) ostya wilamowski: (1.1) opłatki , ömbłaotła, uøpłatki włoski: (1.1) ostia żmudzki: (1.1) kaliedātis , kaliedielis , apluotka , pluotka , pluotkelė