protestant ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich (1.2) uczestnik protestu
(1.1-2)
(1.1) kacerz
(1.1) adwentysta, amisz, anabaptysta, anglikanin, arianin, arminianin, baptysta, kalwin, kwakier, luteranin, menonita, metodysta, zielonoświątkowiec (1.2) protestujący
protest , protestantyzm protestantka protestować protestancki
, → ‘oświadczający’
angielski: (1.1) Protestant arabski: (1.1) بروتستانتي białoruski: (1.1) пратэстант bułgarski: (1.1) протестант czeski: (1.1) protestant duński: (1.1) protestant esperanto: (1.1) protestanto, Protestanto; (1.2) protestanto francuski: (1.1) protestant hiszpański: (1.1) protestante islandzki: (1.1) mótmælandi niemiecki: (1.1) Protestant ; (1.2) Protestant norweski (bokmål): (1.1) protestant ; (1.2) protestant norweski (nynorsk): (1.1) protestant ; (1.2) protestant nowogrecki: (1.1) προτεστάντης rosyjski: (1.1) протестант sardyński: (1.1) protestanti słowacki: (1.1) protestant szwedzki: (1.1) protestant tuvalu: (1.1) polotesano węgierski: (1.1) protestáns włoski: (1.1) protestante
protestant ()
rzeczownik (1.1) protestant, protestujący
protest protest
(1.1) Członek Kościoła protestanckiego zapisywany jest wielką literą: Protestant
protestant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) protestant
(1.1)
protest, protestantismus protestovat
protestant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) protestant przymiotnik (2.1) protestancki
(1.1) protestant , protestante ; protestants , protestantes
protester protestante protestante
protestant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) protestant
protestantizmus protestantstvo , protestácia , protestovanie , protestát protestantka protestovať /, zaprotestovať protestantský, protestný protestne