impero ()
(1.1)
impero ()
czasownik (1.1) rozkazywać, nakazywać (1.2) władać, panować (1.3) zarządzić; nakazać coś zapłacić lub dostarczyć
impero, imperāre, imperāvi, imperātum;
imperator , imperatrix , imperium imperialis
imperare sibi maximum imperium est
impero ()
(1.1) 1. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika imperar
impero ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cesarstwo, imperium (1.2) władza cesarska
(2.1) 1. ,
(1.1-2) impero; imperi
(1.1) Impero romano → Cesarstwo Rzymskie
imperio , imperiale , imperatore , imperatrice , imperialismo , imperialista , imperativo , imperatività , imperativismo , imperiosità imperare imperante, imperiale, imperatorio, imperialista, imperialistico, imperativo, imperativale, imperioso imperialmente, imperialisticamente, imperativamente, imperiosamente
(1.1-2) <