zdobić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne (1.2) służyć jako ozdoba
(1.1-2)
(1.1) Ania po upieczeniu ciasta zawsze zdobi je lukrem i kolorowymi cukierkami. (1.2) Suknię Iwony zdobiły cekiny.
(1.1) dekorować, ozdabiać, przyozdabiać (1.2) ozdabiać
ozdobnik , ozdoba , ozdóbka , zdobnik , zdobniczka , zdobienie , ozdobienie , zdobnictwo ozdabiać , ozdobić , przyozdabiać , przyozdobić ozdobny, zdobny, zdobniczy zdobnie
nie suknia zdobi człowieka / nie szata zdobi człowieka / nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę • kościół zdobi ołtarz, a człowieka miłosierdzie • dobre dziatki to jakby kwiatki: zdobią ojce swe i matki • lis – grzeje, kuna – chłodzi, soból – zdobi, baran – wszy płodzi • chleb, piwo i świéca zdobią szlachcica • nic tak nie zdobi jak cnota
angielski: (1.1) decorate, adorn; (1.2) grace duński: (1.1) pynte; (1.2) pynte hiszpański: (1.1) decorar, adornar; (1.2) adornar niderlandzki: (1.1) versieren, verfraaien, decoreren; (1.2) sieren