drukarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; (1.2) właściciel oficyny drukarskiej, wydawca (1.3) sędzia piłkarski, który sprzedaje („drukuje”) mecze rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) kornik drukarz
(1.1-3) (2.1)
(1.3) Ciekawe, ile ten cholerny drukarz wziął za ostatni mecz.
(1.1) impresor
druk , drukarnia , drukowanie , drukarstwo , drukarka , drukarenka , poddruk , nadruk , wydrukowanie , nadrukowanie , nadrukowywanie , podrukowanie , zadrukowywanie , zadrukowanie , druczek drukować , wydrukować , nadrukowywać , nadrukować , podrukować , zadrukowywać , zadrukować drukarski, drukarniany, drukowy, drukarkowy drukiem
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 123. < na wzór
(1.3)
angielski: (1.1) printer baskijski: (1.1) inprimatzaile bułgarski: (1.1) печатар czeski: (1.1) tiskař hiszpański: (1.1) impresor ; (1.2) impresor jidysz: (1.1) דרוקער (druker) niemiecki: (1.1) Drucker polski język migowy: rosyjski: (1.1) печатник słowacki: (1.1) tlačiar szwedzki: (1.1) tryckare ukraiński: (1.1) друкар wilamowski: (1.1) drökker ,dröker włoski: (1.1) tipografo