__TOC__ slinka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ślinka
slina , slinivka sliniť , slintať , posliniť , usliniť , zasliniť , zasliniť sa , zaslintať , zaslintať sa slinný, slinový, slinavý
slinka ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dziwka, zdzira, wywłoka czasownik nieprzechodni (2.1) skradać się, podkradać się, przekradać się, przemykać się
(1.1) en slinka, slinkan; slinkor, slinkorna (2.1) att slinka, slinker, slank, slunkit, slink!, pres. part. slinkande, perf. part. slunken (w czasownikach frazowych)
(1.1) slampa, fnask, luder, sköka (2.1) kila, smita, smyga, glida
(2.1) slinkande
czasownik frazowy slinka emellan • slinka in • slinka ner • slinka undan • slinka ur
(2.1) zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim