__TOC__ asceta ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek uprawiający ascezę (1.2) człowiek nie mający wielkich wymagań (1.3) zwolennik prostoty i surowości formy w sztuce
(1.1-3)
(1.1) Założycielem alkantarynów był franciszkański mistyk i asceta św. Piotr z Alkantary.
(1.1) pokutnik, samotnik, pustelnik, jogin
(1.1) rozpustnik
asceza , ascetyczność , ascetyzm ascetka ascetyczny ascetycznie
, (askesis) → ćwiczenie, trening
angielski: (1.1) ascetic; (1.2) spartan arabski: (1.1) زاهد beludżi: (1.1) میا białoruski: (1.1) аскет ; (1.2) аскет bułgarski: (1.1) аскет ; (1.2) аскет czeski: (1.1) asketa esperanto: (1.1) asketo francuski: (1.1) ascète niemiecki: (1.1) Asket rosyjski: (1.1) аскет sanskryt: (1.1) तीक्ष्ण , हंस , भूत słowacki: (1.1) askéta szwedzki: (1.1) asket tajski: (1.1) นักบวช, นักพรต ukraiński: (1.1) аскет węgierski: (1.1) aszkéta; (1.2) aszkéta
asceta ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) asceta rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) ascetka
(1-2) ascetas
ascético ascetismo
← (askētḗs) → zawodowiec, atleta
asceta ()
rzeczownik (1.1) asceta