zbałamucić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( bałamucić) (1.1) pozyskać czyjeś względy w wyniku bałamucenia, skutecznie zawrócić komuś w głowie (1.2) spowodować zamieszanie, wprowadzić w błąd (1.3) spędzić czas na próżnowaniu, nic nierobieniu
(1.1-3)
(1.1) Zbałamucił ją pięknymi słówkami, a potem ją rzucił. (1.1) Żyła lat pięć z mężem, a ekonom ją potem zbałamucił. (J. I. Kraszewski: Ulana) (1.2) Zbałamuciły mnie te kolorowe reklamy, a to zwykły proszek do prania. (1.3) Weźcie się wreszcie do pracy, zbałamuciliście już pół dnia.
(1.1) uwieść, zwieść, zmamić (1.2) zmylić (1.3) zmarudzić
bałamucenie , bałamut , bałamutnik , zbałamucenie bałamucić , pobałamucić bałamutny
angielski: (1.1) seduce; (1.2) mislead rosyjski: (1.1) задурить