__TOC__ belka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) długi, obrobiony pień drzewa (1.2) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie (1.3) naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych (1.4) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
(1.1-4)
(1.1) Musimy podeprzeć mur belkami. (1.2) Ta belka potrzymuje dach. (1.3) Oznaczeniem stopnia plutonowego są cztery poziome belki.
(1.2) belka startowa (1.4) belka wagowa
(1.1) bal, dyl, bierwiono, kłoda; (1.2) dyl, dźwigar, legar;
belkowanie beleczka bela belkowy, belkowany belkować
przysłowie widzieć źdźbło w oku bliźniego, a belki we własnym nie widzieć
być może z ,
angielski: (1.1) bar; (1.2) beam; (1.4) beam esperanto: (1.2) trabo; (1.4) vekto jidysz: (1.1) באַלקן (balkn); (1.2) באַלקן (balkn) kaszubski: (1.1) balka rosyjski: (1.1) балка ; (1.2) балка ; (1.3) лычка szwedzki: (1.1) balk turecki: (1.2) baba ukraiński: (1.1) балка ; (1.2) балка wilamowski: (1.2) böła , bȫła włoski: (1.1) balla ; (1.2) putrella , trave ; (1.3) mostrina
belka ()
rzeczownik (1.1) wiewiórka