morfina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;
(1.1) ,
(1.1) W ostatnim stadium choroby podawano jej morfinę.
(1.1) uzależniony od morfiny • dostać zastrzyk z morfiny
(1.1) opiat
morfinizm , morfinista , morfinistka morfinowy, morfiniczny
< od imienia Morfeusza (), jednego z trzech synów Hypnosa (snu), odpowiedzialnego za zsyłanie marzeń sennych i za kształt, formę (morphḗ) wszystkich rzeczy
angielski: (1.1) morphine, dreamer baskijski: (1.1) morfina białoruski: (1.1) марфін bułgarski: (1.1) морфин duński: (1.1) morfin esperanto: (1.1) morfino francuski: (1.1) morphine hiszpański: (1.1) morfina niemiecki: (1.1) Morphin , Morphium nowogrecki: (1.1) μορφίνη rosyjski: (1.1) морфи́н , мо́рфий ukraiński: (1.1) мо́рфій węgierski: (1.1) morfin, morfium włoski: (1.1) morfina
morfina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) morfina
morfina ()
rzeczownik (1.1) morfina
morfinazale
morfina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) morfina
(1.1) La morfina es un buen sedante y anestésico. → Morfina to dobry środek uspokajający i anestezyjny.
(1.1) alcaloide, anestésico, sedante
morfinómano, morfinismo, morfinomanía
zobacz etymologię w polskim haśle
morfina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) morfina
(1.1) apomorfina • enomorfina • genomorfina • metilmorfina • morfinomane • morfinomania • morfinomimetico • morfinosimile • normorfina
morfinismo morfinizzare, morfinizzarsi
< <