astronomia

astronomia () , , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

(1.1)

(1.1) Moją pasją jest astronomia.

astronom , astronomka astralny, astronomiczny astronomicznie

< (astron + nómos) → gwiazda + prawoJan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 14.

afrykanerski: (1.1) astronomie angielski: (1.1) astronomy arabski: (1.1) علم الفلك azerski: (1.1) astronomiya baskijski: (1.1) astronomia białoruski: (1.1) астраномія bułgarski: (1.1) астрономия duński: (1.1) astronomi esperanto: (1.1) astronomio fiński: (1.1) tähtitiede francuski: (1.1) astronomie górnołużycki: (1.1) astronomija hebrajski: (1.1) אסטרונומיה (astronomja), חכמת (chochmat) hiszpański: (1.1) astronomía interlingua: (1.1) astronomia islandzki: (1.1) stjörnufræði japoński: (1.1) jidysz: (1.1) אַסטראָנאָמיע (astronomje) kataloński: (1.1) astronomia łaciński: (1.1) astronomia niderlandzki: (1.1) astronomie niemiecki: (1.1) Astronomie nowogrecki: (1.1) αστρονομία portugalski: (1.1) astronomia rosyjski: (1.1) астрономия słowacki: (1.1) astronómia sycylijski: (1.1) astronumìa szwedzki: (1.1) astronomi turecki: (1.1) gök bilimi, gökbilim, yıldız bilimi, felekiyat, heyet, astronomi ukraiński: (1.1) астрономія węgierski: (1.1) asztronómia, csillagászat wilamowski: (1.1) astronomi włoski: (1.1) astronomia

astronomia ()

rzeczownik (1.1) astronomia

astronomo astronomiko

astronomia ()

przymiotnik (1.1) astronomiczny

(1.1)

astronomio, astronomiisto

astronomia ()

rzeczownik (1.1) astronomia

(1.1) tähtitiede

astronomia ()

rzeczownik (1.1) astronomia

astronomo

astronomia ()