precz () ,
przysłówek (1.1) w połączeniu z czasownikiem nakazuje lub opisuje oddalenie się, wyrzucenie czegoś lub kogoś wykrzyknik (2.1) gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość
(1.1) (2.1)
(1.1) Stary pan jesteś, powiada jeden z drugim, idź precz!S. Żeromski: Dzieje grzechu (1.1) — Precz!!… — wrzasnął wskazując drzwi — precz!… słyszysz?W. Reymont: Komediantka (2.1) Precz z zimą!
(1.1) , (2.1) paszoł won, a kysz, psik, won;
angielski: (1.1) away; (2.1) out, down with cerkiewnosłowiański: (1.1) вонъ; (2.1) вонъ czeski: (1.1) pryč duński: (1.1) væk esperanto: (2.1) for francuski: (2.1) à bas haitański: (2.1) aba łaciński: (1.1) apage niderlandzki: (1.1) weg; (2.1) weg nowogrecki: (2.1) κάτω nowopruski: (1.1) prēipaus rosyjski: (1.1) прочь słowacki: (1.1) preč ukraiński: (1.1) геть wilamowski: (2.1) prič, waeḱ, wak