__TOC__ zdun ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która buduje i konserwuje piece
(1.1)
(1.1) Trudno jest znaleźć dobrego zduna.
(1.1) Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 266.
zduństwo zduński
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) tile-stove setter białoruski: (1.1) пячнік , муляр czeski: (1.1) kamnář esperanto: (1.1) fornisto hiszpański: (1.1) fumista litewski: (1.1) krosnininkas niemiecki: (1.1) Ofensetzer rosyjski: (1.1) печник słowacki: (1.1) kachliar włoski: (1.1) fumista
zdun ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) garncarz
(1.1) garncôrz, grónkôrz, topôcz