empire ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) późna odmiana klasycyzmu, nawiązująca do sztuki antycznej, rozwinięta w okresie panowania francuskiego cesarza Napoleona I;
(1.1) lub
(1.1) styl cesarstwa
empiry empirowy
<
angielski: (1.1) Empire style francuski: (1.1) style Empire litewski: (1.1) ampyras niemiecki: (1.1) Empire słowacki: (1.1) empír włoski: (1.1) stile Impero
empire ()
, ,
rzeczownik (1.1) cesarstwo (1.2) imperium
(1.1-2) empire; empires
(1.2) Britain should stop trying to pretend that its empire was benevolent.theconversation.com → Brytania powinna przestać próbować udawać, że jej imperium było dobroczynne.
(1.2) Empire City → Nowy Jork
emperor imperial
empire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imperium
(1.1) empire; empires
empereur
avoir de l'empire • ne pas céder pour un empire
empire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imperium
empire ()
rzeczownik (1.1) imperium